«در دنیا آدم ها یی هستند که به ظا هر زنده اند ، نفس می کشند ، راه  می روند ، حرف می زنند ، زندگی می کنند ، اما در حقیقت اسیر دنیا ، برده زندگی وذلیل حوادث هستند. اینان ،برای آ نکه نمیرند ، آن قدر خود را کوچک می کنند که گویا مرده اند .                                                                                                                                                                                                  اما انسا ن های آ زاده ممکن است کوتا ه زندگی کنند ولی تا آنجا که زنده هستند به راستی زندگی می کنند. و با اختیا ر خود نفس می کشند ، محکوم اراده ی دیگری نیستند ودیگران تسلیم او هستند» 

<شهید چمران>

طلبه :کریمیان